Universiteit Leiden Universiteit Leiden | Bij ons leer je de wereld kennen.

Oog voor complexe problemen

Onderzoek

Vanuit verschillende disciplines werken onderzoekers van de Universiteit Leiden samen aan innovatieve oplossingen voor maatschappelijke problemen. U vindt hier een voorbeeld op het gebied van politiek en bestuur.

Overzicht wetenschapsdossiers

Bestuurlijke oplossingen voor wereldwijde uitdagingen

Vraagstukken zoals klimaatverandering, uitputting van hulpbronnen of sociale ongelijkheid zijn te complex om vanuit één wetenschappelijke discipline of vanuit één land aan te pakken. De Universiteit Leiden heeft de expertise in huis om het oplossen van deze gigantische problemen een klein stapje dichterbij te brengen.

Oorzaak en oplossing
Sommige verschijnselen zijn onmogelijk geïsoleerd te bestuderen. Een keten van oorzaak en gevolg omspant de hele wereld. Zo leidt milieuvervuiling tot klimaatverandering, die in zuidelijk Afrika de ergste droogte brengt in 112 jaar. Oogsten mislukken en vee sterft, mensen lijden honger, de samenleving raakt ontwricht. Er ontstaat een massale migratiegolf. De komst van vreemdelingen voedt sluimerende onvrede in Europese landen en zorgt voor een politieke aardverschuiving.  Om dit soort ontwikkelingen ten goede te keren is zeer uiteenlopende kennis nodig. Denk aan chemie, biologie, milieuwetenschappen, antropologie, politicologie, recht, internationale betrekkingen en bestuurskunde. Wat is verantwoorde voeding die mensen gezond houdt zonder de planeet te veel te belasten? Welke milieuproblemen moeten we als eerste aanpakken? Hoe kunnen we het debat over arbeidsmigratie een feitelijke basis geven? Welke nieuwe vormen van internationaal overleg zijn effectief? Hoe kunnen we kennis eerlijk verdelen? De Universiteit Leiden verbindt wetenschappelijke deskundigheid om op deze vragen een antwoord te zoeken. Uniek daarbij is de eeuwenoude Leidse traditie in het bestuderen van verre landen, talen en culturen, met name die van China, Afrika, de Arabische wereld en het Midden-Oosten. Leiden is een internationale hub van kennis en contacten.


Universiteit Leiden in Den Haag
Naast een internationale is er ook een lokale dimensie. Veel van het Leidse onderzoek naar wereldproblemen gebeurt in Den Haag, in het hart van de ‘internationale stad van vrede en recht’. Met haar Internationaal Strafhof en Gerechtshof, ministeries, multinationals, ambassades en talrijke internationale conferenties is Den Haag een ideale voedingsbodem. Dit geldt zowel op het gebied van veiligheid en dreiging, als voor het onderzoek naar andere werelduitdagingen. Judi Mesman, dean van het Leiden University College The Hague, en haar wetenschappelijke staf  zitten regelmatig aan tafel met diplomaten, internationale juristen en industriëlen. Mesman is ervan overtuigd dat beleidsrelevant wetenschappelijk onderzoek pas echt effectief is als elke stap wordt doorgesproken met praktische experts. ‘Dat verhoogt de kans enorm dat wetenschappelijke inzichten ook echt worden toegepast’, aldus Mesman. ‘En al onderzoekende leiden we bovendien de probleemoplossers van de toekomst op, jonge mensen wie de wereldproblemen niet alleen aan het hart gaan, maar die straks ook over de instrumenten beschikken om er iets aan te doen.’


Leiden University College The Hague
Instituut Bestuurskunde
Institute of Security and Global Affairs
Wetenschapsdossier Veiligheid en dreiging

Gezond voedsel, gezonde wereld

Wat is gezond en verantwoord eten? Die vraag krijgt een nieuwe urgentie nu in veel landen ondervoeding wordt ingehaald door welvaartsziekten zoals obesitas, en we ook steeds meer oog krijgen voor de milieu-impact van onze eetgewoonten. Tijd dus om voedingsrichtlijnen nog eens grondig tegen het licht te houden.


Risico’s ongelijk verdeeld
In landen als India, Mexico, Nigeria en Guatemala stijgt de welvaart. Een groeiende middenklasse kan zich meer veroorloven. Zij roept nu dezelfde gezondheidsrisico’s over zich af als mensen in de westerse wereld: consumptie van gemaksvoedsel kan leiden tot obesitas, hart- en vaatziekten, kanker en diabetes. Tegelijkertijd zijn er in deze landen ook nog arme groepen die ondervoed zijn of via het eten infectieziekten oplopen zoals dysenterie, tyfus of hepatitis. Gezondheidsrisico’s verschuiven, maar ze blijven ongelijk verdeeld, zowel over de wereld als binnen een samenleving. Dat laatste geldt ook voor rijke landen, waar voedingsproblematiek vaker voorkomt bij achterstandsgroepen.


Is suiker belasten effectief?
Universitair docent Jessica Kiefte onderzoekt hoe op verschillende plekken in de wereld eetgewoonten en gezondheid met elkaar samenhangen. Ze doet dat onder andere door bevolkingsonderzoeken – waarin de levensstijl van mensen over decennia wordt gevolgd – te combineren met medische gegevens van diezelfde groep. Ze kijkt ook welke maatregelen helpen om mensen gezonder te laten eten. Al ingevoerde maatregelen zoals het toevoegen van jodium aan zout en brood en het toevoegen van 

Fast food wordt steeds populairder in landen zoals India, Mexico, Nigeria en Guatemala.

Fast food wordt steeds populairder in landen zoals India, Mexico, Nigeria en Guatemala.

vitamine D aan zuivel en margarines hebben hun effectiviteit al bewezen. Maar sommige, nieuw voorgestelde maatregelen zijn omstreden, zoals een sugar tax, of het verrijken van brood met foliumzuur. Om de discussies hierover een feitelijke basis te geven, zoekt Kiefte zekerheid over welke maatregelen wel of niet bijdragen aan de gezondheid.


Voedingsrichtlijnen actualiseren
Voedingsrichtlijnen zijn voedingsadviezen gebaseerd op wetenschappelijke inzichten, voor het gemak weergegeven als ‘schijf van vijf’ (Nederland), een voedselpiramide (België, Italië) of kleurige poster met ‘goed’ en ‘fout’ voedsel (Zweden). Dit soort richtlijnen kunnen een effectieve manier zijn om gezonde voeding te stimuleren. Maar kloppen ze nog wel? Dat is voor Kiefte een vraag. ‘Guatemala bijvoorbeeld legt in zijn voedingsrichtlijn nog steeds veel nadruk op het eten van dierlijke producten zoals vlees, vis en eieren. Maar dit stamt uit de tijd dat ondervoeding op de loer lag. Inmiddels is óvervoeding een groter risico. Wij onderzoeken dat en stellen zo nodig een aanpassing van het advies voor. Ons ideaal is juist kwetsbare groepen te bereiken, voor wie gezond eten bijna een luxe is.’


Milieubewust eten
Nieuw is dat voedingsvoorschriften tegenwoordig niet meer alléén over gezondheid gaan. ‘Je kunt mensen wel adviseren om veel vis te eten’, zegt Kiefte. ‘Maar als alle zeeën dreigen te worden leeggevist is dat toch geen goed idee. Ook een biefstukje eten heeft nadelen, want de veehouderij vormt een fikse belasting voor het milieu.’ Kiefte werkt dan ook steeds vaker samen met milieu-onderzoekers van de Universiteit Leiden, zoals Paul Behrens, universitair docent Energy and Environmental Change, om voedingsadviezen niet alleen te beoordelen op hun gezondheid voor de mens, maar ook op hun impact. ‘Een voedingsrichtlijn die niet goed is voor onze omgeving, is uiteindelijk ook niet goed voor onze gezondheid.’

Een Nederlandse supertrawler die 50 km van de kust van Mauritanië vist.

Een Nederlandse supertrawler die 50 km van de kust van Mauritanië vist.

Een schoon milieu, waar zetten we op in?

Er zijn ruim 7 miljard mensen op aarde. Die laten hoe dan ook vervuilende sporen achter. Maar niet elke vervuiling is even schadelijk. Leidse wetenschappers helpen te bepalen waar onze hoogste prioriteit moet liggen.


Sluipend effect
Dertig jaar geleden werd het riool nog geloosd in de Amsterdamse grachten, nu zijn die grachten zo schoon dat er zelfs jaarlijks een paar duizend mensen voor het goede doel in zwemmen. We slagen er steeds beter in het milieu te beschermen tegen massale afvalstromen. De grootste uitdaging nu zijn de veel subtielere effecten van kleine doses afvalstoffen in het milieu, die sluipenderwijs de gezondheid van diersoorten kunnen ondermijnen.


Stress in de delta
Milieutoxicoloog Thijs Bosker doet onderzoek naar de impact van vreemde stoffen op ecosystemen. Hij is vooral geïnteresseerd in dynamische systemen, zoals een delta. Daar komen zoet en zout water bij elkaar en de omstandigheden zoals het zuurstofgehalte, het zoutgehalte en de temperatuur veranderen voortdurend. De organismen die in de delta leven moeten zich steeds opnieuw aanpassen. ‘Plekken waar een

rivier in de zee stroomt zijn zowel ecologisch als economisch van belang’, zegt Bosker. ‘Er is een grote variatie aan dieren en planten, maar juist aan de monding van een rivier zijn ook vaak steden gevestigd. Die zorgen voor vervuiling, wat nog eens extra stress geeft in dat toch al dynamische systeem. We willen graag weten hoe organismen hiermee omgaan. Dat is een pittige uitdaging, want de dynamiek in zo’n ecosysteem laat zich moeilijk nabootsen in een lab. Voor de wetenschap zijn dit soort systemen dus nog een black box.’

De Rijn-Maasdelta, zoals hier bij de Maasvlakte bij Rotterdam, is een goed voorbeeld van een gebied waar er mogelijk conflicten zijn tussen economische en ecologische  activiteiten.

De Rijn-Maasdelta, zoals hier bij de Maasvlakte bij Rotterdam, is een goed voorbeeld van een gebied waar er mogelijk conflicten zijn tussen economische en ecologische activiteiten.


Hulp van vakantiegangers
Bosker doet onderzoek naar nieuwe typen vervuiling in het milieu. Zo brengt hij in kaart hoeveel kleine deeltjes plastic er wereldwijd in het milieu voorkomen. Vakantiegangers helpen hem: ze sturen van over de hele wereld zandmonsters naar Leiden zodat Bosker en zijn team kunnen nagaan hoeveel ‘microplastics’ er aanspoelen van IJsland tot Zanzibar. Een volgende stap is te onderzoeken of die plasticdeeltjes een risico vormen voor de flora en fauna. Bosker is ook geïnteresseerd in de impact van vervuilingen op de voortplanting van organismen. Zo bestudeert hij in de Golf van Mexico de impact van de ramp met het boorplatform Deep Water Horizon op vissen. In Canada werkt hij samen met papierfabrieken en lokale overheden om te onderzoeken wat het effect is van hormoonverstoorders in hun afvalwater op de voorplanting van vissen.

Vrijwilligers sturen zandmonsters van hun vakantiebestemming op.

Vrijwilligers sturen zandmonsters van hun vakantiebestemming op.


Prioriteiten
‘Als milieuvervuiling leidt tot dode vissen die in onze rivieren of sloten drijven is het effect direct zichtbaar’, aldus Bosker. ‘Gelukkig zien we dat steeds minder. Maar wat nou als een vis zich niet meer kan voortplanten doordat zijn hormoonhuishouding is verstoord, of roofdieren niet meer kan ontvluchten doordat zijn zenuwstelsel is aangetast? Dat is het soort indirecte milieu-effecten dat centraal staat in ons onderzoek. Ik vind het belangrijk om die risico’s goed in kaart brengen, want helaas is het bijna onmogelijk om álle afvalstoffen in het milieu op te ruimen; dat is te duur. Maar als we snappen wat de potentiële effecten zijn van al die stoffen onder verschillende omstandigheden, dan zijn we in staat om prioriteiten stellen en milieuschade te beperken of zelfs te voorkomen. Zo kunnen we het milieu beter beschermen. Daar werk ik graag aan mee.’

 

Global Microplastic project

Migratie begrijpen

Om de aanzwellende wereldwijde stromen arbeidsmigranten in goede banen te leiden, is kennis nodig. Waarom vertrekken mensen, waarom gaan ze juist naar bepaalde landen en hoe is die keuze te beïnvloeden? En wat zijn de consequenties van hun vertrek voor de achterblijvers?


Verzorgingsstaat onaantrekkelijk
Je dorp, streek of land verlaten en elders je geluk te beproeven is een eeuwenoude en wereldwijd toegepaste  strategie om welvaart en persoonlijke bloei te bereiken. In een globaliserende wereld kiezen steeds meer mensen deze route. Politiek econoom Alexandre Afonso is gefascineerd door de vraag hoe de aantrekkingskracht van een land op migranten mede wordt bepaald door het sociaal-economische beleid dat het voert. Afonso’s onderzoek levert verrassende resultaten op. ‘Politici roepen vaak dat een ruimhartige verzorgingsstaat zoals Nederland als een magneet immigranten aantrekt’, zegt hij. ‘Maar de cijfers laten zien dat dat niet klopt. Sterker nog: er is een omgekeerd evenredige relatie. Hoe guller de verzorgingsstaat, hoe 

minder migranten. Dat is ook wel te begrijpen. Een royale verzorgingsstaat vereist een hoge belastingvoet. Arbeidskracht inhuren is dus duur in landen als Zweden, Frankrijk of Nederland. Werkgevers zetten liever in op mechanisatie of verhoging van de arbeidsproductiviteit. In Engeland ligt dat anders. Je ziet daar zelfs mensen rondlopen met borden die de weg wijzen naar de dichtstbijzijnde McDonalds. Dat zegt wel iets over de prijs van arbeid. Zo’n land is voor migranten aantrekkelijker, omdat er meer laagbetaalde banen zijn.’

In Groot-Brittanië zijn de arbeidskosten zo laag dat mensen ingehuurd worden om reclameborden vast te houden.

In Groot-Brittanië zijn de arbeidskosten zo laag dat mensen ingehuurd worden om reclameborden vast te houden.


Achterblijvers in Afrika
Cultureel antropoloog Caroline Archambault onderzoekt de bronnen van migratiestromen. Ze wil weten waarom mensen weggaan en wat dat betekent voor de achterblijvers. ‘In Tanzania trekken de mannen weg van het platteland om werk te vinden in de steden. Vaak kiezen de vrouwen ervoor om in de dorpen achter te blijven omdat ze het plattelandsleven veiliger en bevredigender vinden en ze zich daarnaast ook sterker gemaakt voelen omdat ze meer verantwoordelijkheden in het dorp krijgen.’

In Kenia zag Archambault hoe jonge Masai hun dorpen verlaten om in de steden naar school gaan. Voor het traditionele herdersbestaan was een schoolopleiding niet nodig. Maar door droogte, ecologische uitputting en de privatisering van land wordt een herderscarrière steeds minder aantrekkelijk. Sinds een jaar of tien zijn de jonge Masai zich dus massaal aan het voorbereiden op een ander professioneel bestaan. Opmerkelijk is dat de achterblijvende gemeenschap er alles aan doet om de band met de jongeren te behouden. Zo zijn belangrijke rituelen – die bijvoorbeeld de overgang naar een nieuwe levensfase bezegelen – drastisch ingekort en aangepast. Ze worden vaak in de schoolvakanties gehouden, net zoals bruiloften en andere feesten. Andersom versterken de geëmigreerde jongeren ook de band, bijvoorbeeld door Facebook in te zetten voor sociale controle. Maakt een dorpsoudste zich schuldig aan machtsmisbruik, dan wordt hij via Facebook door deze jonge migranten berispt, vond Archambault. ‘Dat betekent gezichtsverlies, dus het werkt!’


Terug naar de feiten
Wetenschappelijk onderzoek naar (arbeids)migratie leidt vaak tot verrassende inzichten. Onderzoekers proberen de feiten terug te brengen in een sterk gepolitiseerd debat, dat daardoor doelgerichter en effectiever kan worden gevoerd.

Masai-vrouwen spreken bij een politieke bijeenkomst.

Masai-vrouwen spreken bij een politieke bijeenkomst.

Duurzame oplossingen

Weten hoe wereldomvattende problemen kunnen worden opgelost is één ding, maar hoe zorg je dat er ook echt iets gebeurt? Dat is juist nu een uitdaging, omdat overal krachtige bewegingen ontstaan die de muren van de natiestaat weer op willen trekken. Leidse onderzoekers experimenteren met nieuwe vormen van overleg.


Instituties inclusiever maken
De tijd is voorbij dat een handvol natiestaten in de beslotenheid van de Veiligheidsraad beslissingen nam, stelt hoogleraar internationale betrekkingen Madeleine Hosli. ‘Iedereen is wereldwijd met elkaar verbonden en alles gaat razendsnel. Je kunt problemen alleen het hoofd bieden in een complex en wijdvertakt netwerk. Daar horen overheden bij, internationale organisaties, gelegenheidscoalities, regionale belangenbehartigers en NGO’s, om maar enkele te noemen.’ Hosli en haar collega’s onderzoeken hoe die netwerken het beste kunnen functioneren. Ze constateren dat sommige internationale instituties achterhaald zijn. ‘De Veiligheidsraad van de VN bijvoorbeeld vertegenwoordigt nog steeds vooral de overwinnaars van de Tweede Wereldoorlog. En of hij nog naar behoren functioneert is de vraag. Zonder het veto van Rusland en China in de Veiligheidsraad hadden we in Syrië misschien niet de verschrikkingen die we nu zien. Een vraag voor ons is hoe je nieuwe, meer inclusieve instituties zou kunnen vormgeven, waarin ook opkomende landen als India of Brazilië een plaats hebben.’

Is de VN veiligheidsraad aan vernieuwing toe?

Is de VN veiligheidsraad aan vernieuwing toe?


Een crisis helpt
Een alternatieve overlegvorm die opkomt is de rondetafelconferentie. Er zijn er talloze. Ze zijn internationaal en gaan bijvoorbeeld over duurzame productie van soja, palmolie, rundvlees of biomaterialen. Alle belanghebbenden zitten aan tafel. Doel is samen duurzaamheidsstandaarden op te zetten en zo de milieubelasting terug te dingen. Bestuurskundige Gerard Breeman doet onderzoek naar het functioneren van deze ronde tafels en naar dialogen waar veel partijen bij betrokken zijn. ‘We constateren dat de deelnemers veel van elkaar leren, ook als ze niet gelijkgestemd zijn. Wat daarnaast opvalt, is dat een crisis de partijen in elkaars armen drijft. Dat bleek bijvoorbeeld bij de uitbraak van het Zika-virus en de vogelgriep, je ziet het ook bij overstromingen. Zo’n alarmtoestand roept de wil op om er met zijn allen uit te komen. Dat geeft energie: samen de schouders eronder. Maar een crisis ebt weg en dan dreigt het weer ‘ieder voor zich’ te worden. We moeten dus mechanismen vinden om die gezamenlijkheid langer vast te houden: een gemeenschappelijke probleemdefinitie misschien, of een gemeenschappelijk budget.’


Vertrouwen
Duurzaam beleid gaat niet alleen over duurzame inhoud, volgens Breeman. ‘Duurzaam betekent ook dat het beleid standhoudt, zelfs al is de waan van de dag inmiddels drie hypes verder. Dat vergt politieke moed. En duurzaam beleid kan niet zonder duurzame relaties, vertrouwen in elkaar dus.' Hoe kun je vertrouwen opbouwen? Door in elk geval in gesprek te blijven, meent Breeman. Begrip te kweken voor elkaars standpunten, bijvoorbeeld met een rollenspel. Een gemeenschappelijke doel te formuleren en daar steeds naar te verwijzen. En door feiten onder ogen te zien en als feit te accepteren. Niet vluchten in steeds maar meer onderzoek, zoals vaak gebeurt. ‘Je kunt nog zo’n mooi plan maken, maar als degenen die het samen moeten uitvoeren met argusogen naar elkaar kijken, dan kom je er niet. Daarom is vertrouwen een van de focuspunten in mijn onderzoek.’

Kennis als werelderfgoed

Wetenschappers hebben de wereld als hun werkterrein. Nederlandse onderzoekers werken samen met Chinese, Australiërs houden lezingen in Litouwen, Koreanen verhuizen naar Amerika en terug.

Wie mag bijdragen aan wetenschappelijke kennis, wie profiteert ervan en wie betaalt ervoor? Een eerlijk en effectief systeem hiervoor is nog niet uitgekristalliseerd.


Zoeken naar balans
‘Kennis is als het milieu’, zegt bestuurskundige Maarja Beerkens. ‘Het is kostbaar erfgoed dat over de jaren is opgebouwd en dat we moeten beschermen, delen en doorgeven aan de volgende generatie.’ Maar hoe regel je dat? De mogelijkheid om intellectueel eigendom te beschermen is een motor voor de economie. Zij stimuleert bedrijven en uitgeverijen om te investeren in de ontwikkeling en verspreiding van nieuwe kennis. Dan is het in ieders belang dat kennis gedeeld wordt. Waar ligt de balans? Dat is een van de vragen waar Beerkens zich over buigt. ‘Je kunt je in ethische zin afvragen wat een eerlijke balans is’, zegt ze, ‘of analytisch onderzoeken wat het beste uitpakt voor het algemeen belang.’


Betaalmuur
Steeds meer mensen vinden dat de balans is doorgeslagen. In een globaliserende economie is er grote druk om respect voor intellectueel eigendom wereldwijd af te dwingen. Dat betekent dat voor wetenschappelijke artikelen betaald moet worden. Iemand in een arm deel van de wereld kan die meestal niet betalen, en heeft

ook niet altijd toegang tot een universiteitsbibliotheek. Een arts in Venezuela kan zo verstoken blijven van informatie die er wel is, en waarmee hij of zij misschien een patiënt kan genezen, maar die is afgeschermd door een betaalmuur. Die betaalmuur betekent ook dat wereldwijd grote groepen uitgesloten zijn van het wetenschapsbedrijf. Zij kunnen niets bijdragen en niet voortbouwen op bestaande kennis. Dat is een gemis voor rijke landen, die zo verstoken blijven van relevante data. De roep om vrije toegang (Open Access) tot wetenschappelijke kennis wordt dan ook breed gedragen.

Wetenschapper in Afrika maakt gebruik van Open Access bronnen.

Wetenschapper in Afrika maakt gebruik van Open Access bronnen.


Nieuw optimisme
Beerkens verkent nieuwe organisatievormen om wetenschappelijke kennis te beheren, die minder mensen buitensluiten. ‘Eén land kan het systeem niet veranderen’, stelt ze. ‘Daarvoor zijn de belangen te veel met elkaar verknoopt. Dit probleem kunnen we alleen aanpakken met global governance. UNESCO, de OECD en de Europese Commissie zien dat ook en zij hebben stappen gezet. Maar het gaat tergend langzaam. Er zitten dan ook veel partijen aan tafel: overheden, universiteiten, uitgeverijen, bibliotheken, onderzoeksfinanciers, patentbureaus, internationale organisaties… honderden.’ Beerkens is enthousiast over een alternatief model, dat meer geworteld is in de wetenschap zelf. Wereldomspannende academische gemeenschappen van onderzoekers met dezelfde interesse zijn cruciaal in het model. Zij zouden zichzelf kunnen organiseren, hun eigen tijdschriften uitgeven en de banden met commerciële uitgevers losknippen. ‘Het is nog een pril plan’, benadrukt Beerkens. ‘De wetenschappelijke wereld is op dit moment nog vrij chaotisch georganiseerd. Maar er is wel een nieuw optimisme.’

Experts

  • Judi Mesman
  • Gerard Breeman
  • Jessica Kiefte-de Jong
  • Thijs Bosker
  • Anar Ahmadov
  • Paul Behrens
  • Beatrix Campbell
  • David Ehrhardt
  • Ed Frettingham
  • Kai Hebel
  • Paul Hudson
  • Jay Huang
  • Joris Larik
  • David Zetland
  • Brandon Zicha
  • Dimiter Toshkov
  • Sarah Giest
  • Jaroslaw Kantorowicz
  • Sinisa Vukovic
  • Rob de Wijk
  • Herman Schaper
  • Alexandre Afonso
  • Caroline Archambault
  • Madeleine Hosli
  • Maarja Beerkens

Judi MesmanHoogleraar Diversiteit in Opvoeding en Ontwikkeling/ Dean LUC

Topics: Diversiteit, opvoeding, pedagogische wetenschappen

+31 (0)71 527 3482

Gerard BreemanUniversitair docent

Topics: Beleid van Europese unie, beleidsagendavorming, bestuurskunde, politiek van de aandacht, vergelijkend overheidsbeleid, vertrouwen, voedselbeleid

+31 (0)70 800 9373

Jessica Kiefte-de JongUniversitair docent

Topics: Epidemiology, life-course health research, nutrition and health, public health

+31 (0)70 800 9473

Thijs BoskerUniversitair docent

Topics: Ecotoxicology, environmental sciences, mutiple stressors, reproductive biology, risk modelling

+31 (0)70 800 9475

Anar AhmadovUniversitair docent

Topics: Political Economy of Development, Natural Resource Governance, Migrant Political Behavior, Political and Economic Inequality, Conflict Studies, Impact Evaluation

+31 (0)70 800 9470

Paul BehrensUniversitair docent

Topics: Renewable Energy, Climate Change, The Energy Transition, Sustainable Food Systems, Energy Policy, Physics

+31 (0)70 800 9332

Beatrix CampbellUniversitair docent

Topics: International Relations Theory, EU Integration Theory, EU Foreign Policy Russia, EU’s Eastern Neighbourhood, Research Methods in International Relations

+31 (0)70 800 9310

David EhrhardtUniversitair docent

Topics: International Development, Conflict Studies, Africa (West Africa and Nigeria in particular), Politics of Ethnicity, Religion and Class

+31 (0)70 800 9313

Ed FrettinghamUniversitair docent

Topics: International Relations, Security Studies, Theories of Security, Religion in International Politics

+31 (0)70 800 9477

Kai HebelUniversitair docent

Topics: inter-state war, diplomatic solutions to international conflict, transatlantic relations, US foreign policy

+31 (0)70 800 9948

Paul HudsonUniversitair hoofddocent

Topics: Environmental change, geomorphology, physical geography, historic landscapes, hydrology, lowland rivers, Mississippi river

+31 (0)70 800 9330

Jay HuangUniversitair docent

Topics: Cultural governance, Foucault's houghts, human security, international politics, national identity, theories of nationalism

+31 (0)70 800 9596

Joris Larik Universitair docent

Topics: Comparative law, EU foreign policy, EU law, global governance, international law

+31 (0)70 800 9949

David ZetlandUniversitair docent

Topics: Commons, economics, entrepeneurship, environment, water, climate change

+31 (0)6 2890 9774

Brandon ZichaUniversitair docent

Topics: Analyse van organisaties, agendasetting, representativiteit van beleid, politieke partijen

+31 (0)70 800 9354

Dimiter ToshkovUniversitair hoofddocent

Topics: EU politiek, besuitvorming, beleid implementatie, asielbeleid, publieke opinie

+31 (0)70 800 9391

Sarah GiestUniversitair docent

Topics: comparative public policy, environmental policy and regulation, big data and policymaking and urban innovation

+31 (0)70 800 9490

Jaroslaw KantorowiczUniversitair docent

+31 (0)70 800 9500

Sinisa VukovicUniversitair docent

+31 (0)71 527 2727

Rob de WijkHoogleraar International Relations and Security

Topics: Conflictanalyse, diplomatie, internationale betrekkingen, veiligheid

+31 (0)70 318 4848

Herman SchaperHoogleraar Vrede, Recht en Veiligheid

Topics: Diplomatie, internationale betrekkingen, terrorisme, terrorismebestrijding

+31 (0)70 363 0105

Alexandre AfonsoUniversitair docent

Topics: Bestuurskunde, bezuinigingsmaatregelen, hervormingen van de arbeidsmarkt, immigratiebeleid, welvaartsstaat

+31 (0)70 800 9923

Caroline ArchambaultUniversitair docent

+31 (0)70 800 9963

Madeleine HosliHoogleraar Internationale Betrekkingen

Topics: Bestuurskunde, Europese integratie, internationale betrekkingen, internationale politieke economie

+31 (0)70 800 9581

Maarja BeerkensUniversitair docent

Topics: Beleidsinstrumenten, bestuur, bestuurskunde, hoger onderwijsbeleid, internationaal bestuur, markten in de publieke sector, verordening, wetenschapsbeleid

+31 (0)70 800 9423

Onderwijs

Het Leiden University College The Hague (LUC) biedt excellente studenten een internationale Engelstalige Liberal Arts and Sciences bacheloropleiding die geheel in het teken staat van global challenges. De studenten komen na hun afstuderen onder meer terecht op ministeries, bij consultancyfirma’s of bij NGO’s, waar ze zich voor of achter de schermen inzetten voor een betere wereld.

Wie geïnteresseerd is in de aanpak van wereldwijde uitdagingen kan ook kiezen voor een studie Bestuurskunde. Op bestuurskundig gebied is de Universiteit Leiden een van de oudste, grootste en meest gerespecteerde instituten in Nederland. De universiteit biedt een Nederlandstalige bacheloropleiding Bestuurskunde met aansluitende masters waarin de governance van maatschappelijke uitdagingen centraal staat.

Beide opleidingen profiteren van de stimulerende omgeving van Den Haag, een internationale stad van vrede en recht. Ervaringsexperts uit die stad verzorgen gastcolleges aan de universiteit en verwelkomen studenten als stagiairs of onderzoekers.

Outreach

Nieuws

Agenda